IIGS™ Nieuwsbrief - Oktober 1998
English ~ Dansk ~ Deutsch ~ Español ~ Suomi ~ Français ~ Nederlands ~ Norsk ~ polski ~ Português ~ Svenska
IIGS™ Nieuwsbrief - Oktober 1998
De opinies in dit verhaal zijn alleen toe te schrijven aan de auteur, en zijn gebaseerd op gelezen stukken en onderzoek naar materialen die in het artikel worden genoemd. Haar opinies vertegenwoordigen niet die van het gehele Melungiër volk of organisaties.
Ken je de term Melungiërs? Als je antwoordt: "Wie of wat zijn de Melungiërs", dan reageer je zoals de meeste mensen. Als je jouw familie in het Cumberland Plateau van Virginia, Kentucky, Noord Carolina, West Virginia en Tennessee gedurende de vroege emigratie jaren hebt onderzocht, dan kun je ze mogelijk via een connectie naar deze groep mensen vinden, die nu pas onbevooroordeeld onderzocht worden. De Melungiërs zijn een volk dat schijnbaar afkomstig is uit het gebied rond de Middellandse Zee en ze hebben zich mogelijk al in 1567 of zelfs eerder in de wildernis van de Appalachen gevestigd, aldus N. Brent Kennedy in zijn boek "De Melungiërs: de opstanding van een trots volk". Het Middellandse Zee gebied omvat streken van Noord Afrika, Zuid Europa en Centraal Azië.
Volgens Dr. Kennedy waren de Melungiërs "een volk dat zo goed als zeker met mensen van de stammen van de Powhatans, Pamunkeys, Creeks, Catawbas, Yuchis en Cherokees trouwde, waardoor, -door sommigen misschien een beetje ingebeeld genoemd-, 'een nieuw ras' werd gevormd". Dr. Kennedy gelooft niet dat we de Melungiërs een 'ras' kunnen noemen. Er is geen enkele definitie van een ras in het woordenboek te vinden die past bij hetgeen we weten van de Melungiërs en pas geleden heeft de Amerikaanse Antropologische Associatie verklaard dat "ras" een onnauwkeurige, kunstmatige manier was om een volk aan te duiden en dat het geen waarde meer had.
Bepaalde achternamen worden met deze hoogst interessante groep mensen verbonden. Ik voeg een kopie van deze namen toe. Pas echter op: velen die deze achternamen hebben, zelfs als zij afkomstig zijn van het gebied van de Appalachen, zijn NIET verwant met de Melungiërs. De achternamen moeten als een indicatie van mogelijke afkomst van de Melungiërs worden gebruikt. Ook moet opgemerkt worden, dat vele Melungische vrouwen met mannen van andere stammen buiten hun volk trouwden, daarmee het erfdeel mee dragend, maar niet de namen. Het niet hebben van deze namen betekent dus niet, dat de familie geen Melungische afkomst heeft.
Het nazoeken van de Melungiërs en mijn mogelijke relatie met hen is het MEEST fascinerende wat ik in mijn 20 jaren van genealogisch onderzoek ben tegengekomen. De zogenaamde Melungiërs werden door Engelse ontdekkingsreizigers in 1654in de Appalachen gevonden, en zij beschreven hen als "een donker gekleurd volk, met een roodachtig-bruin voorkomen, vermoedelijk van Moorse afkomst, die noch Indiaan of Neger waren maar fijnbesneden Europese trekken hadden en beweerden van Portugese afkomst te zijn", schreef Louise Davis in het boek "Het Mysterie van de Melungiërs".
In april 1673 kwam James Needham, een Engelsman en Gabriel Arthur, mogelijk een tijdelijk in dienst genomen bediende, samen met ongeveer acht Indianen als ontdekkingsreizigers naar de Tennessee Vallei. Daar, zo beschreef Needham, vond hij "harige mensen.....(die) een klok hebben die groter is dan 2 meter, die zij elke morgen en avond luiden en op dat moment komt een groot aantal mensen samen en ze spreken in een taal die geen Engels is, noch enig Indiaans dialect dat de begeleidende Indianen kenden. En toch leken deze mensen schijnbaar Europees." Needham beschrijft hen als "harige, blanke mensen, gekleed, met lange baarden en snorren". Deze klok is voor mijn gevoel een Latijnse invloed onder deze mensen. Latere ontdekkingsreizigers vonden mensen die in blokhutten woonden met eigenaardig gebogen ramen. Dr. Kennedy zegt dat zij tegen het eind van de 18de eeuw de Christelijke godsdienst praktiseerden.
Deze mensen vertelden dat zij afkomstig waren van een groep Portugezen die schipbreuk hadden geleden of waren achtergelaten op de Atlantische kust, volgens Byron Stinson in "De Melungiërs." De uitdrukking die zij gebruikten was: "Portyghee." In andere documenten, werden sommige van deze mensen ook beschreven als roodharig en anderen met zeer opmerkelijke blauwe of blauw/groene ogen. Deze omschrijving laat mij geloven dat deze mensen geen inheemse Amerikaanse Indianen waren. In het algemeen moeten het bijzonder opvallende mensen zijn geweest.
De meeste Amerikanen hebben op school geleerd over de Verloren Kolonie en Jamestown in 1607, Plymouth in 1620, met hier en daar een paar Spanjaarden en een snufje Viking erbij gedaan voor alle zekerheid. Waar kwamen deze mensen vandaan? Allereerst, vanwege de gemengde afkomst van nakomelingen van inheemse Amerikanen als ook andere etnische identiteiten, zullen vele Melungiërs deze vraag beledigend vinden -- veel van hun werkelijke voorouders waren al aanwezig, voordat het contact met de Europeanen en Afrikaanse immigranten plaats vond, zegt de Official Voice of the Second Union Planning Committee. Maar recent onderzoek geeft een interessant antwoord op die vraag. Alweer komt het antwoord op deze vraag van de Official Voice of the Second Union Planning Committee. Zij "zijn een grote, gemengd-etnische bevolking, die door het gehele zuid-oosten van de Verenigde Staten en verder in Zuid Ohio en Indiana is verspreid. Terwijl de uitdrukking 'Melungiër' het meest gebruikt wordt voor die groep leden die in oost Kentucky, zuid-west Virginia, oost Tennessee en zuid West Virginia wonen, horen daarbij ook verwante gemengde-voorouders bevolkingen van de Carmel Indianen van zuid Ohio, de Bruine Mensen van Kentucky, de Guineas van West Virginia, de We-Sorts van Maryland, de Nanticoke-Moren van Delaware, de Cubanen en Portugezen van Noord Carolina, de Turken en "Koperen Enkels" van Zuid Carolina en de Creolen en Redbones van Alabama, Mississippi en Louisiana."
Uit dezefde bron weten we dat "nieuwe bewijzen of eigenlijk oude bewijzen, wanneer ze opnieuw en zonder vooroordeel bekeken worden, een duidelijke Spaanse en Portugese aanwezigheid laten zien in het zestiende eeuwse Amerika, inclusief de grote Zuid Carolina kust kolonie van Santa Elena, zowel als vijf afgelegen liggende forten in wat tegenwoordig Zuid Carolina, Noord Carolina, noord Georgia en oost Tennessee is. Bovendien werden veel van de Spaanse en Portugese nieuwelingen zogenaamd 'Conversos,' genoemd - dat wil zeggen, etnische Joodse en Moorse mensen die tot het katholicisme waren bekeerd voor of gedurende de Spaanse Inquisitie. Er zijn ook sterke aanwijzingen (zie het werk van de Engelse geschiedkundige David Beers Quinn) dat Sir Francis Drake enkele honderden Turkse en Moorse zeelui in 1586 op de kust van Noord Carolina bij Roanoke Island afzette. Zij waren bevrijd van de Spanjaarden in het tegenwoordige Midden-Amerika. Toen later Engelse schepen hun ankers lieten vallen om hun voorraden aan te vullen is er geen spoor van deze mensen gevonden."
Als je gelooft in de Bering Straat Volksverhuizing van de Inheemse Amerikaanse Indianen en je neemt in aanmerking dat de meeste zestiende eeuwse Turkse zeelieden waren met een afkomst uit centraal Azië, wat hun letterlijk neven van de Inheemse Amerikanen maakt, die zij moeten hebben ontmoet, dan kun je begrijpen dat zij weinig problemen zullen hebben gehad om zich aan te passen. Er is meer bewijs dat Karachiaanse, Kavkaz Turkse en Armeense textiel bewerkers, kunstenaars en bediendes, door de Engelsen en de Spanjaarden naar het zestiende-eeuwse Virginia en andere gebieden werden gebracht. Dit schijnt de vroegere beweringen van Melungiërs te staven dat zij van Turkse afkomst zijn. Deze mensen overleven door zich in te passen in de naburige groepen mensen. Na een tijd werden ze in een van de vier vaststaande, inflexibele en kunstmatige rassen categoriën ingepast: Blank (Noord Europeanen), Zwart (Afrikanen), Indiaan, of Mulatto, een mengsel van elk van de voorgaande drie.
Tegen de tijd, dat de eerste volkstelling in de Verenigde Staten werd gehouden, waren er 200 jaren van vermenging en culturele versmelting verlopen. Dit verzekerde dat het verhaal verborgen en begraven zou blijven en dat geen enkele mogelijkheid van een volkstellings onderzoek ooit het verhaal accuraat zou kunnen navertellen. Traditionele genealogie kan niet gebruikt worden om deze mensen te vinden. Er zijn voor de meesten van hen geen geschreven gegevens, geen volkstelling gegevens, geen huwelijks- of overlijdens berichten.
Dr. Kennedy's interesse in de Melungiërs begon met een ziekte die hem in het ziekenhuis van Atlanta, Georgia, bracht alwaar de diagnose was dat hij leed aan erythema nodosum sarcoidosis. Toen hij meer wilde weten over zijn eigen ziekte en er een onderzoek naar pleegde, vond Dr. Kennedy dat het een ziekte is die voornamelijk voorkomt bij mensen uit het Midden Oosten en het Middellandse Zee gebied, hoewel het niet onbekend is bij de Ieren en de Scandinaviërs. Later vond hij dat het eveneens veel voorkwam onder de Portugese immigranten van Nieuw Engeland en ook bij de zuidoostelijke zwarte en Kaukasische bevolking, schijnbaar zonder verwante achtergronden. Men vertelde hem dat hij maar moest afwachten om te zien of hij zou blijven leven of doodgaan. Hoe was het mogelijk, dat iemand die in het zuiden geboren en getogen was, een ziekte uit het Middellandse Zee gebied kon hebben? Het was deze vraag, die Dr. Kennedy trachtte te beantwoorden, door zijn familie verleden terug te zoeken en zodoende "vond hij zijn afkomst terug". Zijn boek, hiervoor genoemd, gaat niet over geschiedkundig onderzoek, maar is de genealogie van zijn familie en het zeer interessante oplossen van theoretische problemen.
Er zijn bepaalde fysiologische kenmerken, etnische merkpunten genaamd, die schijnbaar doorgegeven worden aan de nakomelingen van sommige Melungiërs. Er is een bult op de achterkant van het hoofd van sommige nakomelingen, die gelokaliseerd is op de middenlijn, net boven waar de nek begint. Hij heeft ongeveer de vorm en de grootte van een halve golfbal of iets kleiner. Als je de bult niet kunt vinden, moet je nagaan of je, net als sommige nakomelingen, inclusief ikzelf, een richel hebt, op de plek waar de basis van het hoofd in de nek overgaat, in plaats van de Anatolische bult. Deze richel is een vergroting van de basis van de schedel, welke een "Centraal Azische Schedel Richel" wordt genoemd. Mijn richel is duidelijk aanwezig. Hij is groter dan bij wie ik ook heb gevoeld, behalve bij mijn vader. Ik kan er een vinger onder leggen en dan is de richel even hoog als mijn vinger dik is. Andere richels zijn kleiner. Om de richel te vinden, moet je je hand op de onderkant van je nek leggen, waar de nek in de schouders overgaat en op de middellijn van de ruggegraat. Laat dan je vingers recht omhoog gaan via de nek naar je hoofd. Als je een richel hebt, zal hij voorkomen dat je vingers verder naar boven en over je hoofd kunnen gaan. Alleen mensen die in de Anatolische regio van Turkije of Centraal Azië woonden hebben deze "bult/richel" ook.
Er bestaat ook bij sommige nakomelingen een richel aan de achterkant van de eerste vier tanden- twee voortanden en de tanden die direct daarnaast aan weerszijden staan (boven en beneden). Als je je vingernagel tegen het tandvlees zet en hem dan langzaam omhoog of naar beneden trekt, kun je hem voelen en het maakt een zacht klikkend geluid. De achterkant van de tanden zijn ook niet recht maar bollen iets naar buiten, zoals dat het geval is bij de nakomelingen van anglo-saksische afkomst. Tanden zoals deze worden Aziatische Spade Tanden genoemd. Veel Indiaanse nakomelingen hebben deze soort tanden ook. De achterkant van de eerste vier tanden van Noord Europeaanse nakomelingen zijn recht en vlak. Een voorbeeld van Noord Europese tanden zou vergelijkbaar zijn aan dit diagram: \l. Spade tanden lijken op dit diagram. De achterkant van de tanden )/ voorkant van tanden, recht.
Sommige nakomelingen van de Melungiërs hebben een zogenaamde Mongoolse Plooi. Dit is nogal moeilijk te omschrijven. Bij de binnenste ooghoek zit het bovenste ooglid iets hoger vast dan het onderste ooglid. Met andere woorden: het valt iets over het onderste ooglid. Als je je vinger net onder de binnenste ooghoek zet en zachtjes naar beneden trekt, zal zich een rimpel vormen die de plooi meer zichtbaar maakt. Sommige mensen noemen deze ogen "slaap ogen, dromerig ogen, slaapkamer ogen." Veel Indiaanse nakomelingen hebben ook dit soort ogen.
Sommige families hebben mogelijk leden met een redelijk donkere huidskleur, die lijden aan vitiligo, een lokaal tekort aan pigment, waardoor de huid vlekkerig wordt met witte plekken. Sommige nakomelingen hebben zes vingers of tenen gehad. Er is een familietak in Turkije wiens achternaam bij vertaling betekende: "Zes Vingerigen".
Als je familie een Indiaanse Grootmoeder(vader)-mythe kent, die je niet kan bewijzen, of een adoptie verhaal dat niet te verifiëren is, of een wezen-mythe en ze zijn moeilijk te traceren en ze leefden in Noord Carolina, Tennessee, Kentucky, Virginia, West Virginia gebieden in de vroege migratie jaren of als ze schijnbaar heen en weer verhuisden in deze gebieden en als ze enige van de genoemde achternamen of kenmerken delen, dan kan je hier misschien een aanknopingspunt vinden. Sommige nakomelingen hebben de fysieke kenmerken niet en natuurlijk zijn er veel mensen met de achternamen die toch niet verwant zijn aan deze groep.
Goed, als ik je interesse heb opgewekt, dan is hier een URL voor de Melungische Homepage, ontworpen door de gastvrouw Darlene Wilson die veel informatie over de Melungiërs heeft. Er is ook een gastboek/Forum op deze lijst, waarin je je vragen kan stellen en die van anderen kunt lezen: http://www.clinch.edu/appalachia/melungeon
Zorg ervoor dat je alle pagina's leest en de aangesloten links volgt! Dit is geen genealogie pagina, maar bevat Melungische informatie en onderzoek. Darlene is geen genealoog en ze heeft deze site niet gemaakt om vragen aan haar te kunnen behandelen. Ze is een onderzoeker en een doctorandus met een hele drukke agenda. Maar er is zeer goede documentatie over deze interssante groep mensen op haar site te vinden en het zal je de nodige informatie geven, zodat je de Melungiërs beter zult kunnen begrijpen, zowel als hun redenen om te doen wat ze deden. Wat ik je geef, vat iets van de informatie samen, maar niet alles. Indien je vragen hebt, gebruik dan daarvoor alsjeblieft het gastboek/Forum.
Het boek van Dr. N. Brent Kennedy, "De Melungiërs: "De opstanding van een trots volk", is tegelijk een genealogische en theoretische vraagbaak en is een boek dat iedereen die verwant is aan deze groep moet hebben gelezen. De meeste boekenwinkels kunnen dit boek in paperback-uitgave voor je bestellen. Uit een deel van de informatie in het boek van Dr. Kennedy en informatie van de "Second Union Planning Committee", kun je zien waarom het voor deze mensen nodig was om zich te verbergen.
Deze trotse, sterke en moedige mensen werden gediscrimineerd door hun Schots-Ierse en Engelse buren toen die naar de gebieden kwamen waar de Melungiërs woonden. Zij wilden de rijke vallei gronden die bezet waren door de Melungiërs, die er woonden. Zij praktiseerden rassendiscriminatie tegen de Melungiërs, omdat deze een meer donkere huid hadden dan hun eigen anglo-saksische voorouders en omdat dit hun hielp de zo zeer gewenste landerijen in te nemen. In een gemeenschap waar slavernij geaccepteerd werd als een normaal iets en waar genocide van de Amerikaanse Indianen een staatsbeleid was, was jezelf verbergen soms de enige manier om te overleven. Deze discriminatie hield stand tot in de jaren 1940-50 en misschien zelfs langer, door het werk van een man genaamd Walter A. Plecker, de eerste Directeur van Vitale Statistieken van de staat van Virginia en een bezield rassenhater. Sommige Duitsers zeggen dat hij het was die hun voor het eerst het idee gaf van eugenetiek dat gebruikt werd gedurende de Tweede Wereldoorlog om 6 millioen Joden te vernietigen. Plecker hing een label aan de Melungiërs, noemde hen 'mormels' en andere meer ergere namen (sommige kregen een naam als "PCV": "Person of Color in Virginia"). Bovendien kregen hun kinderen namen als Mulatto (M) en beide namen betekende later "ZWART". (Er is informatie over Plecker en de brieven die hij schreef aan alle districten van Virginia en de buurstaten om de Melungiërs ondergeschikt te maken en tegen hun te discrimineren op de Melungische Homepage. Check onder de Archief sektie.) Sommige Melungische families trouwden blanken, soms zwarten soms Indianen en soms een combinatie daarvan. Maar voor hen allemaal leidden de voorwaarden tot wetten en regels, waaronder zij geen eigendommen mochten hebben, geen stemrecht hadden en hun kinderen niet naar school mochten laten gaan. Is het een wonder, dat zij van alles probeerden om anders te zijn, zodat zij deze dingen wel konden doen? Zij verborgen hun achtergronden met de Indiaanse mythe, met de wezen mythe (mijn familieleden zijn allemaal dood), en de adoptie mythe en ze veranderden of de spelling van hun achternamen of kozen voor volledig nieuwe namen, verhuisden vaak, alles om zichzelf zo veel mogelijk te distantiëren van hun Melungische Erfdeel. Zij werden Zwarte Nederlanders, Zwarte Ieren, Zwarte Schotten of Zweden, of soms andere combinaties teneinde hun anders zijn te maskeren. Is het een wonder, dat ze zo moeilijk te vinden zijn? Zij hebben het opzettelijk zo gewild om hun nakomelingen een beter leven te kunnen geven dan zij zelf hadden.
Ik heb een Ramey familie getraceerd naar Frankrijk waar zij de Remy familie waren. Deze Ramey familie wordt ook als Melungisch beschouwd. Ik zal met plezier de informatie die ik over ze heb delen. Ik heb ook enkele naam-takken die in sommige van mijn andere familietakken trouwden. De namen die als melungisch worden beschouwd zijn Thompson, Wood en mogelijk Smith. Ik zou het heel fijn vinden om met wie dan ook te praten die ook deze achternamen en lokaties deelt.
De meest naaste Melungische familie waar ik het langst naar heb gezocht, waren de Collinses die gerelateerd waren aan de Cunningham familie. Het heeft 20 jaren geduurd om slechts een klein stukje informatie over hen te vinden. Iets van de informatie staat op mijn familie web pagina, die gemaakt is door mijn neef Harold Sparks, op http://www.awod.com/gallery/rwav/sparky
Op de eerste pagina, klik "continue" en op de tweede pagina moet je naar beneden scrollen totdat je komt bij de woorden Nancy's Corner, klik en mijn foto komt tevoorschijn. Verderop op die pagina staat een lijst van alle achternamen die ik onderzoek. Als je namen tegenkomt die we delen, laat mij dat dan alsjeblieft weten.
Als je denkt dat enig deel van deze informatie iets met je te maken heeft, word dan lid van een groep van ons die naar onze Melungische wortels zoekt op een mailing lijst die gestart werd toen Mary K. Goodyear begreep dat zij Melungische afkomst had en er meer van wilde weten. We zullen altijd dankbaar zijn dat Mary K. deze lijst is begonnen.
We delen genealogie, folklore, culturele gelijkheid, zelfs een recept nu en dan. We zijn een vriendelijke groep die zich zo langzamerhand een familie is gaan voelen. We kunnen veel voor je betekenen. Om je aan te melden, stuur je een e-mail naar:
Melungeon-L-request@rootsweb.com or Melungeon-D-request@rootsweb.com
Vermeld in het venster "Subject" en ook in de "body" het woord: subscribe
Je zal een brief ontvangen waarin staat dat je je aangemeld hebt. Het bericht zal je aanwijzingen geven hoe je berichten op de lijst kunt plaatsen. Stuur je familie informatie in en laat ons proberen je te helpen. Ik weet zeker, dat je ook iemand zal kunnen helpen. Het zal fijn zijn om van je te horen en je op de lijst te zien staan.
Hier volgen verschillende andere sites met Melungische vragen en informatie:
http://www.geocities.com/Heartland/Pointe/3778/
http://www.clinch.edu/appalachia/melungeon/mel_nmr.htm
http://www.knoxnews.com/061898/up_front/5792.htm
Algemene Melungische Achternamen Lijst:
Noord Carolina, Virginia, Tennessee, Kentucky, West Virginia
* ADAMS ADKINS ALLEN ALLMOND ASHWORTH
* BARKER BARNES BASS BECKLER BELCHER BEDGOOD BELL BENNETT BERRY BEVERLY BIGGS BOLEN BOLLING BOLTON BOONE BOWLIN BOWLING BOWMAN BRADBY BRANHAM BRAVBOY BRIGER/BRIDGER BROGAN BROOKS BROWN BUNCH BULLION BURTON BUTLER BUTTERS BUXTON BYRD
* CAMPBELL CARRICO CARTER CASTEEL CAUDILL CHAPMAN CHAVIS CLARK CLOUD COAL COFFEY COLE COLEMAN COLES COLLEY COLLIER COLLINS COLLINSWORTH COLYER COOPER CORMAN COUNTS COX COXE CRIEL CROSTON CROW CUMBA CUMBO CUMBOW CURRY CUSTALOW
* DALTON DARE DAVIS DENHAM DENNIS DIAL DOOLEY DORTON DOYLE DRIGGERS DULA DYE DYESS
* ELY EPPS EVANS
* FIELDS FREEMAN FRENCH
* GALLAGHER GANN GARLAND GIBSON GIPSON GOINS GOINGS GORVENS GOWAN GOWEN GRAHAM GREEN(E) GWINN
* HALL HAMMON(D) HARMON HARRIS HARVIE HARVEY HAWKES HENDRICKS HENDRIX HILL HILLMAN HOGGE HOLMES HOPKINS HOWE HYATT
* JACKSON JAMES JOHNSON JONES
* KEITH(E) KENNEDY KISER
* LANGSTON LASIE LAWSON LOCKLEAR LOPES LOWRY LUCAS
* MADDOX MAGGARD MAJOR MALE MALONE(Y) MARSH MARTIN MAYLE MINARD MINER MINOR MIZER MOORE MORLEY MOSELY MOZINGO MULLINS
* NASH NELSON NEWMAN NICCANS NICHOLS NOEL NORRIS
* ORR OSBORN OSBORNE OXENDINE
* PAGE PAINE PATTERSON PERKINS PERRY PHELPS PHIPPS PRINDER POLLY POWELL POWERS PRITCHARD PRUITT
* RAMEY RASNICK REAVES REVELS REEVES RICE RICHARDSON RIDDLE RIVERS ROBERSON ROBERTSON ROBINSON RUSSELL
* SAMMONS SAMPSON SAWYER SCOTT SEXTON SHAVIS SHEPHARD SHEPHERD SHORT SHORTT SIZEMORE SMILING SMITH STALLARD STANLEY STEEL STEVENS STEWART STROTHER SWEATT SWETT SWINDALL
* TALLY TACKETT TAYLOR THOMPSON TIPTON TOLLIVER TUPPANCE TURNER
* VANOVER VICARS VICCARS VICKERS
* WARE WATTS WEAVER WHITE WHITED WILKINS WILLIAMS WILLIAMSON WILLIS WILSON WISBY WISE WOOD WRIGHT WYATT WYNN
Bronnen en verder leesmateriaal
"The Melungeons: The Pioneers Of The Interior Southeastern United States 1526-1997" door Eloy J. Gallegos.
Ondanks de nauwsluitende correlatie die Dr. Gallegos, die zelf een Spaans/Portugese afkomst heeft, tussen de Turken en de Melungiër aantoont in zijn boek, is hij het niet eens met Dr. N. Brent Kennedy wat betreft de Melungische oorsprong. Zijn boek is afgestemd op de Spaans/Portugese expedities voor de vestiging van de Engelsen op het Amerikaanse continent in 1607.
Bonnie Ball, "Mystery Men of the Mountains", Negro Digest, 3, januari 1945, 39-41.
Bonnie Ball, "Virginia's Mystery Race", Virginia State Highway Bulletin 2, No. 6, april 1945, 2-3.
Bonnie Ball, "Who are the Melungeons?", Southern Literary Messenger, 3, No. 2 (juni 1945), 5-7.
F. Addington, "Mountain Melungeons Let the World Go By", Sunday Sun -- Baltimore, 29 juli 1945.
James Aswell, "Lost Tribes of Tennessee's Mountains", Nashville Banner, 22 augustus 1937.
Bonnie Ball, "The Mclungeons", 5e editie 1975. HCPL heeft een copie.
Bonnie Ball, "The Melungeons", Historical Sketches by Historical Society of southwest Virginia, No. 2, 1966.
Bonnie Ball, "America's Mysterious Race", Read, deel 16 (mei 1944), 64-67.
Phyllis Cox Barr, "The Melungeons of Newman's Ridge". Doctoraalscriptie bij de Engelse faculteit aan de East Tennessee State Universiteit, 1965.
Brewton Berry, "Almost Nite",(New York: Macmillan, 1963).
Jean Patterson Bible, "The Melungeons, Yesterday and Today", 1975, gedrukt door East Tennessee Printing Company, Rogersville, Tennessee.
Jean Bible, "A People With an Unknown Past", Baltimore Sunday Sun Magazine, 13 juni 1971.
Swan M. Burnett, "A Note on the Mclungeons", American Anthropologist 2 (oktober 1889), 347.
Paul D. Converse, "The Melungeons", december 1912, 59-69.
Louise Davis, "The Mystery of the Melungeons", Nashville Tennessean Sunday Magazine, 22 september 1963.
Louise Davis, "Are They Vanishing?", Nashville Tennessean Sunday Magazine, 29 september 1963.
Virginia Easley DeMarce, "Looking at Legends - Lumbee and Melungeon", National Genealogical Society Quarterly Deel 1, #I, maart 1993.
Virginia Easley DeMarce, "Verry Slitly Ntxt: Tri-Racial Isolate Families of the Upper South - A Genealogical Study", Deel 80, # I, maart 1992, National Genealogical Society Quarteryly -- niet zoveel infomatie over de Melungiërs als in het eerste artikel.
East Tennessee Historical Society Bulletin, No. 32, 1960.
John Fetterman, "The Melungeons", Louisville Courier-Journal Magazine, 20 maart 1969.
John Fetterman, "The Mystery of Newman's Ridge", Life Magazine, 26 juni 1970. Niet in alle edities.
Gowen Research Foundation, 5708 Gary Ave., Lubbock, TX 79413, telefoon (806) 795-8758. De belangrijkste interesse is de familie van Gowen/Going/Goin, etc. hetgeen schijnbaar Melungische takken includeert. Lidmaatschap kost $12,50.
William Paul Grohse papers (Mcrofilm #501), Tennessee State Bibliotheek en Archieven. Melungische familie data verzameld door Grohse voor 1989.
William Grohse, "The Land of Mystery", Hancock County Post, 2 juli 1970.
W.T. Hale and D. L. Merritt, "A History of Tennessee and the Tennesseans", 2 delen, Chicago 1913, Deel 1, Hoofdstuk 16 -- The Melungeons of E. Tennessee, 179-196.
Mildred Haun, "The Hawk's Done Gone", New York 1940.
Maryann Herberman, "The Melungeon Mystique, Mountaineer Times", Deel 9 No. 2, begin herfst 1994.
Joseph Judge, "Between Columbus and Jamestown, Exploring Our Forgotten Century", National Geographic, Deel 173, No. 3, maart 1988.
N.Brent Kennedy, "The Melungeons: The Resurrection of a Proud People", Mercer University Press, GA 1994. Om dit te bestellen bel (800) 342-0841, ext 2880. De prijs is $16,99. Nu in de tweede druk.
Brent Kennedy, "The Melungeon Mystery Solved: Unraveling a Family's Heritage", Blue Ridge Country (juli augustus 1992), 16-19.
W.S. Pollitzer en W. H. Brown, "Survey of Demography, Anthropometry, and Genetics in the Melungeons of Tennessee: An Isolate of Hybrid Origin in Process of Dissolution", Human Biology 41 (september 1969), 388- 400.
William S. Pollitzer, "The Physical Anthropology and Genetics of Marginal People of the Southeastern United States", American Anthropologist 74 (juni 1972), 719-34.
Edward T. Price, Jr., "Mixed-Blood Populations of Eastern United States as to Origins, Localizations, and Persistence", Ph.D. dissertation, University of California, 1950.
Edward T. Price, "The Melungeons: A Mixed-Blood Strain of the Southern Appalachians", The Geographical Review, deel 41, No. 2, april 1951.
Henry R. Price, "Melungeons: The Vanishing Colony of Newman's Ridge", een geschrift in maart 1966 gepresenteerd, American Studies Association of Kentucky and Tennessee, Tennessee Technological University, Cookeville. Overnieuw uitgegeven door de Hancock County Drama Association.
Bill Rawlins, "East Tennessee Melungeons Have Past Clouded in Myth", Knoxville News-Sentinel, 10 oktober 1958.
Lewis Shepard, "Personal Memoirs of Lewis Shepard", L. L.M. (Chattanooga: Privé gedrukt, 1915), 82-90.
Jesse Stuart, "Daughter of the Legend", New York: McGraw- Hill, 1965. Dit is een roman handelend over de Melungiërs.
0. N. Wairaven, "The Mclungeons of Oakdale", Manuscript G. 08 van VVTA Federal Writers' Guide, in McClung Historical Collectie, Lawson McGhee Library, Knoxville.
Joel Williamson, "The New People: Miscegenation and Mulattoes in the United States", New York: Free Press, 1980.
Thomas Zachary, "The Melungeons", Onderstudie thesis, Department of Education, University of Tennessee.
Leo Zuber, "The Melungeons", Een getypt Manuscript #G.08, W.P.A. Federal Writers'Guide, McClung Historical Collection, Lawson-McGhee Library, Knoxville, Tennessee.
"Hancock County, Tennessee, and Its People", 1844-1989, Marceline, Missouri: Walworth Publishing Co., 1990?
De Kentucky Geschiedkundige Vereniging heeft een folder met knipsels over de Melungiërs net zoals de McClung collectie bezit in Knoxville.