IIGS is een handelsmerk van de International Internet Genealogical Society
Created & Maintained by the IIGS™ Newsletter Team
Webmasters: Holly Timm & Penny Bonnar
Revised: Tuesday, 11-Aug-1998 10:15:32 MDT
DE
STICHTERS VAN EEN NATIE
DE EERSTE
VLOOT VAN AUSTRALIË - 1788
door Cathy
Dunn en Marion McCreadie
Tussen 1788 en 1850 stuurden de Engelsen meer dan 162.000 veroordeelden naar Australië in 806 schepen. De eerste elf van deze schepen staan heden ten dage bekend als de Eerste Vloot en ze vervoerden de veroordeelden en mariniers die nu erkend worden als de Stichters van Australië. Dit is hun verhaal.
Voor 1788 werd Australië bevolkt door ongeveer 300.000 aboriginals. Dit nomadisch volk had 's-werelds oudste continent al meer dan 10.000 jaar bevolkt. Ze hadden heel weinig Europeanen gezien, maar twee gebeurtenissen zouden een rol gaan spelen die hun manier van leven voorgoed zou veranderen.
Kapitein James Cook ontdekte de oostkust van Nieuw Holland in 1770 en gaf het de naam New South Wales. Hij voer langs de gehele kust en bracht verslag uit aan de Britse regering, waarin hij stelde dat dit een goede lokatie voor het stichten van een nederzetting zou zijn. De Britten beschouwden het land als onbevolkt, omdat de plaatselijke bevolking het land niet bebouwde en daarom als "onbeschaafd" beschouwd werden.
De agrarische revolutie in Brittannië, en de bevolkingsexplosie in de steden, resulteerden in een toename van de misdaad. Vanwege de Amerikaanse Revolutie konden er daar geen veroordeelden meer naar toe gezonden worden, dus de enige manier om het probleem van de overvolle gevangenissen op te lossen was het vestigen van een strafkolonie in het land dat Kapitein James Cook ontdekt had. De veroordeelden zouden getransporteerd worden om nooit meer naar Brittannië terug te keren.
Vanuit deze gedachte huurde de Britse regering 9 schepen en begon met het organiseren van proviand voor hen en de 2 marineschepen met voldoende voorraden voor de 759 veroordeelden, hun bewakers van de marine, sommigen met gezinnen, en een paar burgerlijke functionarissen, totdat ze in hun eigen onderhoud zouden kunnen voorzien.
De veroordeelden en mariniers gingen aan boord van de schepen, die op 16 maart 1787 in Portsmouth aankwamen. Zij bleven daar aan boord en wachtten tot de aankomst van Kapitein Arthur Philip voor hen het teken was dat ze konden vertrekken. Tegen de tijd dat ze vertrokken waren sommige veroordeelden al zeven maanden aan boord van deze schepen geweest. Slechts weinige veroordeelden (23) stierven tijdens de reis in vergelijking met de latere vloten met veroordeelden.
De Eerste Vloot verliet Engeland op 13 mei 1787 met als bestemming de 'landen achter de zeeën' - Australië, en deden onderweg de havens aan van Tenerife, Rio de Janeiro en Kaapstad, waar de voedselvoorraden werden aangevuld. De vloot arriveerde bij Botany Bay tussen 18 en 20 januari 1788. Maar dit land werd echter als ongeschikt voor een nederzetting bevonden, dus verplaatsten ze zich verder naar het noorden en kwamen aan bij Port Jackson aan de Australische oostkust op 26 januari 1788 nadat ze beslist hadden dat Botany Bay niet geschikt was als nederzetting vanwege het gebrek aan vers water - zelfs al had Kapitein James Cook het in 1770 aanbevolen als een mogelijke locatie voor een nederzetting. Botany Bay had bovendien nog andere tekortkomingen: het had een vrije toegang tot de zee, waardoor het onveilig was voor de schepen en Kapitein Arthur Phillip (de eerste gouverneur van de kolonie) beschouwde de grond rondom Botany Bay als ongeschikt voor het verbouwen van gewassen.
Vanaf het begin had de nederzetting met problemen te kampen. Slechts weinige veroordeelden wisten iets af van het boerenbedrijf en de grond rondom Sydney Cove was arm aan voedingsstoffen. In plaats van de weelderige weilanden, goed bewaterde en vruchtbare gronden, geschikt voor het verbouwen van allerlei soorten voedsel en prima grasland voor het vee, dat door Cook was beschreven, troffen ze een heet, droog, onvruchtbaar land aan, dat niet geschikt was voor het kleine boerenbedrijf dat nodig was om in hun eigen onderhoud te voorzien. Voor iedereen, vanaf de veroordeelden tot aan Kapitein Phillip toe, was het voedsel op rantsoen.
De inboorlingen waren op hun hoede en bang voor de kolonisten, die hen betitelden als Indianen. Sommige Afrikaans-Amerikaanse veroordeelden hoopten door de inboorlingen geaccepteerd te worden en vluchtten, maar ze werden door de inboorlingen afgewezen. Andere veroordeelden hadden geruchten gehoord over andere nederzettingen in de buurt en dat China net achter de horizon lag, en deze ontsnapten eveneens. Degenen die er in slaagden om de barre omstandigheden van het land te overleven, keerden naar de kolonie terug om daar verdere strafmaatregelen te ondergaan.
Terwijl de inboorlingen zich voedden met plaatselijke planten en vissen vonden de kolonisten slechts enkele van deze planten eetbaar. Omdat de meeste kolonisten waarschijnlijk slechte vissers waren, moest hun voedsel voornamelijk van de voorraden komen die hun schepen hadden meegebracht. Hierdoor werden ze volledig afhankelijk van het monopolie van de koopvaardij door de Oostindische Compagnie en voor Sydney was er helemaal geen alternatief. Ratten, honden, kraaien, af en toe een kangoeroe of emoe werden gebruikt als aanvulling op het voedsel.
Onderdak was ook een probleem. Ze hadden heel weinig bouwmateriaal en de regering had slechts een zeer beperkte voorraad gereedschappen verstrekt, die bovendien van slechte kwaliteit waren. Omdat de bomen in die streek enorm groot zijn en het hout bovendien erg hard, werden deze gereedschappen al snel bot of braken ze af en dit vertraagde de bouwwerkzaamheden. Extra kleding had men vergeten en tegen de tijd dat de Tweede Vloot arriveerde waren zowel de veroordeelden als de mariniers in verstelde en tot op de naad versleten kleding gehuld.
Tegen juli 1788 waren alle schepen met uitzondering van de marine schepen "Syrius" en "Supply" vertrokken en was de nederzetting geïsoleerd.
Op 2 oktober werd de "Syrius" uitgestuurd naar Kaapstad om daar proviand te kopen. Tot het moment dat het schip terugkeerde op 2 mei 1789, werden de rantsoenen gekort waardoor het werk aan het boerenbedrijf en de bouw minder werd. Gedurende deze tijd had de "Supply" een klein contingent veroordeelden en mariniers naar Norfolk Island gebracht om daar een andere strafkolonie op te zetten. De grond daar was vruchtbaarder dan Sydney Cove en het hout van betere kwaliteit, maar vanwege de rotsachtige klippen rondom het eiland kon het niet voor transport naar Sydney Cove op het schip geladen worden. Ze vonden er zeeschildpadden en "Supply" nam er een paar mee terug op de terugreizen van Norfolk Island en dit hielp als extra voedsel voor de kolonie.
Verkenning van het land ten westen van Sydney Cove resulteerde in het vinden van beter land aan de Parramatta Rivier. Daar zou zich een nederzetting ontwikkelen, Rose Hill genaamd, en landbouw, alhoewel aanvankelijk op kleine schaal, was uiteindelijk succesvol. Maar het gebrek aan transport betekende dat de gewassen, als ze eenmaal geoogst waren, niet meteen beschikbaar waren voor Sydney.
In februari 1790 kreeg de "Syrius" het bevel om naar China te varen om daar verdere voorraden aan te schaffen. Dit liep enige vertraging op, omdat het schip, samen met de "Supply", meer veroordeelden naar Norfolk Island moest brengen, in een poging om door deze verplaatsing een oplossing te vinden voor het nijpend tekort aan voorraden in Sydney. Op 19 februari leed de "Syrius" schipbreuk voor Norfolk Island en bleef er voor de kolonie slechts één schip over. Toen de "Supply" in april terugkeerde, werd er besloten, dat ze naar Batavia zou moeten varen om daar voorraden te halen, want de situatie werd wanhopig, met slechts voor 3 maanden aan voorraden over voor sommige voedingsprodukten. Op 17 april voer de "Supply" uit, zeer bevreesde kolonisten achterlatend.
Op 3 juni kwam er een schip in zicht - de "Lady Juliana", een transport met 225 vrouwelijke veroordeelden - het eerste schip van de Tweede Vloot. Vervolgens kwam op 20 juni de "Justinian" aan, geheel gevuld met provisie voor de kolonie. De rantsoenen voor de kolonie werden onmiddellijk opgeschroefd en, met de komst van andere schepen met veroordeelden aan boord, (ook al waren ze in een slechte conditie en velen van hen stierven na aankomst), werden ook de oude werktijden hervat. Er werden plannen gemaakt voor nieuwe gebouwen en grote stukken land in de buurt van Rose Hill werden voor landbouw gereed gemaakt.
Na meer dan twee jaar van isolatie en aan de rand van hongersnood kon de nederzetting in Sydney Cove zich uitbreiden, alhoewel het voedsel een groot probleem bleef totdat een periode van droogte van een jaar eind 1791 voorbij was en het boerenbedrijf begon op te bloeien en er een geregelde scheepvaart ontstond.
De vloot bestond uit zes schepen met veroordeelden, drie opslagschepen, twee oorlogsschepen met een total van 756 veroordeelden (564 mannen, 192 vrouwen), 550 officieren/mariniers/bemanning
en hun gezinnen.De zes schepen met veroordeelden waren:
De Alexander
De Charlotte
De Lady Penrhyn
De Friendship
De Prince of Wales
De Scarborough
Andere schepen van de Vloot waren:
H.M.S. Sirius
H.M.S. Supply
De Fishburn
De Borrowdale
De Golden GroveDe planning van de kolonisatie van New South Wales door Brittannië was niet al te best. Britse gevangenissen waren overvol met kleine misdadigers en veroordeelden konden niet langer naar Amerika gestuurd worden als gevolg van de Amerikaanse Onafhankelijkheids Oorlog. Men besloot een strafkolonie te vestigen op het grondgebied van New South Wales dat door Kapitein James Cook in 1770 ontdekt was. De voorraad vrouwenkleding werd in Brittannië achtergelaten, wat natuurlijk problemen veroorzaakte totdat de kolonie op eigen benen stond.
De reis zelf had ook zo zijn problemen. Enkele veroordeelden aan boord van de Scarborough probeerden te muiten, wat mislukte. Er was ook een tweede poging tot muiterij later gedurende de reis, die eveneens mislukte. Kapitein Arthur Phillip, die de leiding had over de Vloot gedurende zijn reis van 24.000 kilometer, rapporteerde dat er slechts 23 doden waren tijdens de reis. (Phillip, de eerste Gouverneur van NSW van 1788 - 1792).
Deze veroordeelden, schuldig aan kleine vergrijpen die veroorzaakt werden door de overlevingsdrang onder de Engelse omstandigheden van destijds (bijvoorbeeld het stelen van een brood), waren de pioniers die door hard werk en volharding de kolonie deden overleven en voor uitbreiding zorgden zodat men zichzelf kon bedruipen.
Voetnoot en Verwijzingen:
De dag van aankomst van de Eerste Vloot in Port Jackson (26 januari) wordt hedentendage gevierd als Australië Dag en wordt op een soortgelijke manier beschouwd als de Amerikanen tegen hun 4 juli aankijken - de dag van de geboorte van een natie.
"Eerste Vloot bronnen op het Internet"
http://www.shoalhaven.net.au/~cathyd/designs/FirstFleet.html - Eerste Vloot 1788
http://www.pcug.org.au/~pdownes/dps/1stflt.htm - Eerste Vloot 1788
http://www.shoalhaven.net.au/~cathyd/WC1798.htm - Taken van vrouwelijke veroordeelden
http://www.kst.dit.ie/nat-arch/search01.html - Vervoer van Ierse Veroordeelden (on-line database)
http://www.demon.co.uk/lincs-archives/convicts.htm - Veroordeelden uit Lincolnshire (on line lijst - database)
http://www.slnsw.gov.au/Banks/ - Aantekeningen van Sir Joseph Banks
http://www.informit.com.au/gondwana/Part_V.html - Gondwana to Gold
http://yarra.vicnet.net.au/~firstff/list.htm - De proviand aan boord van de Eerste Vloot
http://www.gsat.edu.au/~markw/firstfleet/FirstFleetHomePage.htm - Activiteiten voor studenten en andere links naar Eerste Vloot Data
http://www.asap.unimelb.edu.au/bsparcs/biogs/P002741b.htm - John White - Dokter van de Eerste Vloot
http://home.vicnet.net.au/~firstff/welcome.htm Eerste Vloot Lidmaatschap - Schepen en Reis, Afbeeldingen en geschiedenis van de schepen van de Eerste Vloot, en hoe lid te worden als uw voorouders met de Eerste Vloot arriveerden.
http://www.gsat.edu.au/~markw/firstfleet/FirstFleetHomePage.htm De Eerste Vloot Home Pagina Lijst van mariniers en database van veroordeelden van de Eerste Vloot
http://www.atinet.com.au/oz-index.htm Australische feiten
http://www.slnsw.gov.au/Banks/images/80885.jpg Niet ondertekende brieven van Sydney CoveGenealogische verenigingen met bijzondere belangstelling voor de Eerste Vloot:
Lidmaatschap van Eerste Vloot Nakomelingen.
105 Cathedral St.,Woolloomooloo,
Sydney, NSW 2011 Australië
Telefoon: (02) 9360 3788.De 1788-1820 Pionier Associatie
P.O. Box 57, Croydon,
NSW 2132 Australië
Telefoon: (02) 9797 8107Groep Afstammelingen van Veroordeelden.
P.O. Box 12224, A'Beckett St.,
Melbourne, VIC 3000, AustraliëEerste Vloot Lidmaatschap Vic Inc.
http://home.vicnet.net.au/~firstff/Eerste Vloot Lidmaatschap
C/- Polly Woodside Maritime Park
Lorimer Street East
Southbank Victoria 3000 Australië
Telefoon: (03) 9370 9590Suggestie voor verder leesmateriaal .
Dit is slechts een kleine verzameling van publicaties die over de Eerste Vloot beschikbaar zijn."The Convict Ships" door Charles Bateson.
"The Crimes of the First Fleet Convicts" door J. Cobley, Sydney, 1970.
"Sydney Cove Series (Volumes 1788 - 1800)" door J Cobley.
"The Search for John Small First Fleeter" door Mollie Gillen, Bibliotheek van Australische Geschiedenis, Sydney, 1985.
"Governor Hunters Assignment Report 1798" door Cathy Dunn., Milton NSW, 1995. - http://www.shoalhaven.net.au/~cathyd/index.html Er zijn nog exemplaren beschikbaar.
"The Fatal Shore" door Robert Hughes, Collins and Pan books, Suffolk, 1988.
"Australia's Founding Mothers" door Helen Heney.
"The Sirius Letters: The Complete Letters of Newton Fowell, midshipman and Lieutenant aboard the Sirius, Flagship of the First Fleet on its voyage to New South Wales" bewerkt door Nance Irvine, Sydney 1988.
"A First Fleet Index" door H.R. White, Brisbane 1943.
cathyd@shoalhaven.net.au - Cathy Dunn is een IIGS™ - IRC Teamlid, IIGS™ Wereld Dorp Australië Vertegenwoordiger, IIGS™ Public Relations Teamlid en onderhoudt de website voor de IIGS™U Australische On-line Lessen op http://www.shoalhaven.net.au/~cathyd/austmenu.html
Ze is getrouwd met Arthur Dunn, 7e generatie Australiër, afstammeling van de Eerste Vloot - Veroordeelden - John Small en Mary Parker via hun dochter Rebecca geboren 22 september 1789 Sydney Cove getrouwd met Francis Oakes 27 januari 1806 Parramatta.