IIGS is een handelsmerk van de International Internet Genealogical Society
Created & Maintained by the IIGS™ Newsletter Team
Webmasters: Holly Timm & Penny Bonnar
Revised: Tuesday, 11-Aug-1998 08:02:55 MDT
--uittreksel van een serie boodschappen, aangebracht door Shirley Maynard van
Hampton, VA, tussen 16/4/93 en 2/6/93 op de Nationale Genealogie
Conferentie op FIDONET (elektronisch nota bord).
Gecollectioneerd en bewerkt door Wally Garchow--
Hoe kunnen we objectief blijven wanneer we opzoekingen doen betreffende ons zelf? Ik wil geen apologeet zijn voor de zondaars in mijn verleden - de Heer weet dat zij mensen waren en geen heiligen. Ik wil hen niet romantiseren noch psychisch analyseren, ik wil hen gewoon voorstellen-met wratten en schoonheidsvlekken zoals ze zijn. Ik noem me zelf een familie historicus. Ik ben genealoog wanneer ik het basis onderzoek doe voor anderen, het geraamte, geef ik hen, het aankleden moeten zij zelf doen, het is hun familie geschiedenis en zij zijn hun eigen familie historici.
Niets staat op zich zelf, en zeker niet de genealogie. Je moet eenvoudig kennis hebben van de geschiedenis van de tijd en plaats om de persoonlijke geschiedenis te verstaan. Het grote aantal kinderen dat stierf nog vele jaren na de Burger Oorlog. Mijn grootmoeder verloor er drie aan difterie. De pollutie van het grondwater door de oorlog, het gebrek aan goede medische verzorging in het zuiden: de ouderen en de jongsten boetten het eerst.
De eerst echtgenoot van oma verongelukte in de koolmijn. "Tegenslag Dame. U hebt een kind? Spijtig." Waarom zouden de eigenaars iets moeten doen? Het was een ongeluk. De tweede echtgenoot stierf aan keelkanker. De mijneigenaars zeiden. "Tegenslag Dame. Hij kan voor ons niet meer werken, waarom zouden wij hem verzorgen?" De geschiedenis van de koolmijnen en de vakbonden moeten bestudeerd worden om hier een totaal overzicht te krijgen. Hij en zijn drie kinderen zijn begraven onder een korenveld De boer zegt tegen de kleidochter, "Tegenslag Dame!" Hij kocht het land en hij kan er mee doen wat hij wil. Dat is het "aankleden" van het geraamte, is het niet?
Voel hun smart. Doden in de familie? Kinderen? Lokale gebeurtenissen? Streek en provincie? Nationaal, internationaal? Wat pijnigde hen? Waarin hadden zij plezier? Nogmaals, de geschiedenis, zowel persoonlijke als lokale. Geboorten, huwelijken. Depressies, recessies, inflatie. De gebeurtenissen van "Thuis". Eigendom aktes zullen je alles vertellen over hun financies. Kerk documenten vertellen je wie zij betreurden of wie zij vierden. De gerechtsdocumenten vertellen je hoe zij overeen kwamen met hun buren en de autoriteiten. In andere woorden kruip in het vel van je voorouders. Maakt ze echt, eerst voor je zelf en dan voor anderen door over hen te schrijven.
Zij verlieten hun bewoonde wereld en verhuisden naar een land, waar zij en hun kinderen vele gevaren moesten trotseren. "Thuis" gistte de oorlog en waren er vele geruchten over oorlogen. Zij waren bezorgd voor deze die achter bleven. Bezorgdheid voor de kinderen in het nieuwe land, ver van alle zekerheid en vriendschap. Tradities. Vasthouden aan het bekende, de kerk en de familie. En werken.
Wij hebben geen idee van het ondankbare werk dat de eerste nederzetters moesten doen juist maar om te overleven. Wat deden zij om te overleven. Tenzij zij bemiddeld waren en bepaalde goederen konden laten overschepen, moesten zij het stellen zonder, of ze moesten ze zelf fabriceren. Wat deden zij voor ontspanning? Kerk, zang en dans (als het toegelaten was door hun geloof) verhalen vertellen, bezoeken doen en zorgen dat er nakroost kwam. Zie zij beginnen vorm te krijgen, is het niet? Twee mensen met een naam en een datum en een huwelijk zijn juist een beetje reëler geworden. Zij verenigden zich in de zekerheid dat er een toekomst voor hen openlag in de nieuwe wereld.
Ik hou oprecht van al mijn voorouders, zelfs van degenen die ik niet ken. Voor mij zijn het echte personen. Mijn emigranten lieten hun ouders achter, die wisten dat zij hun kinderen nooit zouden weerzien of enig deel zouden hebben in het leven van hun kleinkinderen. Zij begroeven hun ouders en werden dan zelf begraven. Zie-je? Meer reëel.
JIJ bent het centrum van het oneindige. Niets bewijst dit meer dan genealogie. Hier ben je, gravend in het verleden naar voorouders en in het heden naar neven/nichten en in de toekomst naar nakomelingen. Zelfs als de stamboom zijn vruchten zou verliezen, iemand waar dan ook zal een stek hebben van je laatste wortel en de boom zal vruchten voortbrengen op een andere plaats.
Het is OK om onsterfelijkheid te zoeken in de genealogie. Wij doen het in religie, we doen het in roem en fortuin en in gebouwen van steen en klei, we doen het in schrift en we doen het in het verwekken van kinderen. Wat is er in een naam? De antieken wisten het. De geheimen van het universum. "Oude je-weet-wel?" is onmachtig. "(jouw naam)" is nu de meester van zijn universum.
Wat was Adam's eerste belangrijke daad dat hem onderscheidde van de dieren? Hij gaf hun namen en werd de meester van zijn universum. Geef je voorouders de naam waarop zij recht hebben en laat hen toe nogmaals meester te zijn van hun universum. Laat hen toe op te rijzen uit de mist van de anonimiteit om weer eens werkelijk te worden om hen de eer te bewijzen in jouw leven, dat jou leidde naar het centrum van jouw universum.
Terug naar Begin Pagina