In 1989 overleed de broer van mijn vader, op de begrafenis, liet ik mij ontvallen aan een van onze neven, dat de familie zou moeten samenkomen voor andere redenen dan deze. Een aantal van de familie leden bleven slechts een twintigtal minuten of minder op de familiesamenkomst, er was niet genoeg tijd om hallo te zeggen of hen allemaal te ontmoeten.
Zo met dit in gedachten, werkte ik met een neef en zijn echtgenote aan de organisatie van een familie reünie in Juli 1990, gebaseerd op familie van de broers en zusters van mijn vader's moeder. Voor verschillende uren hadden we een gezellige tijd, we hadden meer dan 100 leden tegenwoordig, gaande van 3 maanden tot 92 jaar en we aten Scandinavisch eten ( inbegrepen lutefisk klaar gemaakt door een 89 jaar oude groottante)
Als deel van de reünie, zou ik een familie geschiedenis samenstellen. Met het korten van de tijd werd het duidelijk dat ik niet veel zaaks zou klaar krijgen. Ik stelde een dubbele pagina samen met een korte geschiedenis met een boel vragen voor de familie om te beantwoorden.
Nu zeven jaar later is de familie geschiedenis gegroeid tot meer dan 100 bladzijden (met nog veel te komen). Ik kwam in het bezit van vele historische foto's (sommige geidentificeerd en anderen niet) en documenten (sommige origineel) van familie huwelijken, geboorten, overlijdens, dagbladartikels alsook van documenten, uit twee staten, van naturalisatie en land schenkingen. Sommige van deze hebben alleen maar meer vragen opgeroepen betreffende vermiste familie informatie en zelfs betreffende "vermiste" personen.
Met de informatie die binnenstroomde begon het meer te lijken op een detectief verhaal, met interessante karakters en belevenissen. Ik ben van plan een paar oudere familie leden te interviewen deze zomer en te trachten de foto's te identificeren en te dateren.
Een van mijn vaders neven gaf mij een origineel dagblad artikel uit Bergen, Noorwegen ( in het Noors natuurlijk) van 1937 waarin een van mijn overgroot ooms en tantes vertelden over hun leven in Amerika. Zij waren van ginds vertrokken in 1884 en verhuisd naar een landbouwers gemeenschap in West Minnesota. Eens dat ik het artikel vertaald was, had ik een eerste hand getuigenis van hun vroegere leven op de prairie. Het was bijna zo goed als een interview, te meer daar de verwanten stierven in het begin van de jaren 1950. Ik gebruikte zelfs e-mail om het gekaderde artikel naar een verwante in Denemarken te sturen voor hulp bij de vertaling!
Met een familie die slechts naar Amerika kwam in de 1880's en de 1910's en met familienamen die onmiskenbaar Scandinavisch zijn (Eimar, Thorvald, Rasmus, enz.,) werd het een passie meer over hen aan de weet te komen. Als ik dan meer documenten en dingen, meer foto's en meer informatie vond werd het zelfs spannender.
Ik plan een versie van de familie geschiedenis klaar te krijgen later dit jaar om te verspreiden onder de familieleden, ongelukkigerwijs met blanke plaatsen. Ik zal mijn familie leden vragen mij te helpen met het invullen van deze hiaten. Niet te min, neem ik mij voor het onderzoek verder te zetten en plan een nieuwe reünie in 1998.
Mijn dochter heeft het plan opgevat om naar Denemarken te gaan in de eerst komende weken als studente in een uitwisselingsprogramma. Zij zal er verblijven bij een neef van mijn vader. In 1987 logeerden hun zoon hier voor een schooljaar. Als ik zo mijn leven en mijn eigen naam beschouw, dan besef ik dat deze gemaakt zijn door al mijn voorouders Met dit alles in gedachten, realiseer ik, dit is hetgeen dat mij er toe aanzet verder te zoeken.
Terug naar Begin Pagina