IIGS is een handelsmerk van de International Internet Genealogical Society
Created & Maintained by the IIGS™ Newsletter Team
Webmasters: Holly Timm & Penny Bonnar
Revised: Tuesday, 11-Aug-1998 07:27:00 MDT
Landregistraties in Ontario, Canada zijn waarschijnlijk de grootste bron van wilsbeschikkingen voor de vroegste periode. Veel testamenten werden nooit gelegaliseerd en komen dus niet voor in de offici‘le archieven (surrogaat). De meesten werden gewoon opgeborgen en ingeschreven in wat werd genoemd "general register" (algemeen register) in de Land Registratie Burelen. Meerdere testamenten kwamen nooit terecht in de offici‘le burelen van registratie of in het algemeen register maar werden gewoon opgeborgen als ordinaire Land documenten ("instruments")
Er is een geval van een eigendomsakte van een goed, opgemaakt in 1830. De titel voor dit goed, eigendom van een kolonist, werd niet in 1830 opgetekend in de Landregistratie. Wel werd de titel ingeschreven in 1880 bij het overlijden van de kolonist. Daar netjes naast elkaar waren de titels van de eigendom en het testament van de kolonist, met opgave van een gedetailleerde samenstelling van zijn familie en nog meerdere genealogische bijzonderheden.
Ik was op zoek naar mijn bed-overgrootmoeder, die een van de eerste kolonisten was in Oost Ontario. De familie legende vertelde dat zij ouder werd dan 80 jaar. Niettegenstaande dat dit verhaal zou betekenen, dat deze dame zou gestorven zijn in een periode dat er verplichte registratie was in de provincie, was het enige overlijdens document dat ik kon vinden, met die naam, in Penetanguishine--redelijk ver verwijderd van Nepean Township in Oost Ontario. Alhoewel de leeftijd en andere bijzonderheden zou hebben kunnen passen voor mijn voorouder, kon ik niet begrijpen hoe iemand, zo oud, met zulk een moeilijke en lange voorgeschiedenis in Nepean Township terecht kon komen zo ver aan de ander zijde van de provincie op zulke gevorderde leeftijd. Na wat snuffelen in de registratie documenten, trof ik een "Bargain and Sale" (openbare verkoop) document voor een goed, eigendom van de zoon van mijn voorouder. Wat ongewoon was, voor een anders zo gewoon document, was dat de zoon ondertekend had in Penetanguishine. Inderdaad, het bleek, dat mijn voorouder verhuisd was met haar zoon naar Penetanguishine, waar zij overleed op 83 jarige leeftijd. Was deze land eigendoms titel er niet geweest, het raadsel zou misschien nooit opgelost zijn.
Dit is slecht een willekeurig voorbeeld. Er zijn vele gevallen, waar de eigenaars verhuizen naar ver verwijderde plaatsen en wanneer zij dan uiteindelijk hun eigendom verkopen deze transactie gebeurd van uit deze vreemde plaats. In een voorbeeld, vond ik een ongewettigde overdracht van een van mijn kennissen, die in Lanark County gewoond hadden, die kwamen terecht wel aan de andere zijde van het continent in een kleine gemeenschap in de staat Washington, USA. De "Bargain and Sale" voor een klein stuk eigendom in Lanark County was getekend en gedateerd in de staat Washington rond 1870.
Denk er aan, mensen kwamen naar Ontario/ West-Canada/Boven-Canada op zoek naar land en nieuwe mogelijkheden. Veel van onze vroegere geschiedenis is nauw verbonden met de kolonisatie van het land door gans de provincie. Mensen verhuisden van Oost naar West in de provincie voor nieuwe land mogelijkheden en deze zelfde mensen kunnen verhuisd zijn naar West Canada of naar het Westen van de Verenigde Staten met het openen van deze gebieden. Het is aan te nemen dat de bijzonderheden van zo veel vroegere geschiedenis misschien verborgen zijn in de eigendoms documenten van deze provincie. Als wij als genealogen, de helft van onze energie, die wij aan de volkstellingen wijden, zouden besteden in de Land Archieven voor deze gebieden waar onze voorouders leefden, dan zouden we heel wat rijker uit komen - met een schat aan informatie die we nooit voor mogelijk hielden.
Om eigendoms recht voor een stuk land te bewijzen, is het dikwijls noodzakelijk voor de overlevende leden van een familie, te bewijzen dat zij eigenaar zijn door aankoop, geboorte of be‘digde verklaring of een andere volwaardig document. Deze documenten kunnen mogelijkerwijze de rijkste onontgonnen genealogische bron zijn die ik tot hier toe ben tegen gekomen. Indien U niet weet op welk juist concessie nummer Uw voorouders leefden, neem een kijkje in de alfabetische index van het algemeen register. Het zou kunnen dat er een testament of ander document in voor komt van iemand van de familie of misschien zelfs van een voorouder. Dat document zal U dan waarschijnlijk verhelen op welk perceel en concessie zij woonden. In enkele burelen bestaan er alfabetische indexen voor het ganse gebied, die U kunnen leiden naar het perceel of concessie nummer, en al de andere documenten betreffende de eigendoms aanspraken voor dat perceel land.
Als je dan eindelijk besloten hebt om deze rijke bron te onderzoeken is het maar te hopen dat de documenten bewaard zijn gebleven. De Vereniging voor het behoud van de Land registratie archieven van Ontario (APOLROD) is druk in de weer om te onderhandelen voor het behoud van de landeigendom titels van Ontario voor de jaren 1868-1955. De regering vindt de eigenlijke documenten overbodig sinds zij microfilm aanvaardden als legale kopij. Velen van ons die getracht hebben de microfilms te gebruiken hebben ondervonden dat sommige documenten leesbaar zijn en de kopie‘n niet al te slecht, nochtans de presentatie van andere documenten is beneden peil. In enkel gevallen, werden documenten helemaal niet gefilmd. In acht genomen het gebruik van oud schrijfgerei, zijn enkele originele geschriften moeilijk leesbaar omdat de inkt niet gelijkmatig verspreidde als er werd geschreven. Het is moeilijk om sommige letters te onderscheiden in het originele document, men kan zich dus goed indenken dat het praktisch onmogelijk is dit te lezen vanaf de microfilm. De regering beweert ook dat de gekopieerde boeken bewaard bij de Land Archieven vollediger zijn. Maar bij definitie blijven het kopie‘n, NIET de originele informatie. In vele gevallen, werd de ganse informatie niet overgenomen in de kopie boeken. Bijvoorbeeld het kopie boek maakt enkel gewag van de naam van een getuige bij een verkoop maar laat na te noteren dat de getuige woonde op een andere plaats, daar waar het originele document melding maakt van de woonplaats. Je weet van je eigen onderzoek dat de getuige een familielid was.
Welk document zou je dan willen bewaren-de kopij of het originele document?
Vrijwilligers zijn nodig om te helpen de documenten van de land registratie burelen te inventariseren, voordat er een beslissing wordt genomen zich te ontdoen van deze documenten of ze te verspreiden over gans de provincie. Door een inventaris op te stellen kunnen we beslissen welke documenten naar een lokale "heritage" groep moeten en we zullen kunnen beschikken over een centrale index die ons kan vertellen "Wat is Waar". Als sommige documenten terecht komen in het Provinciaal Archief (Waar zij zouden kunnen opgeborgen worden zonder toegang voor het publiek) dan zou er tenminste een register bestaan van wat er naar Archieven is gegaan.
Voor meer informatie over de pogingen om deze documenten te vrijwaren, ook "Ontario's Crisis voor de Landregistratie Titels"
Terug naar Begin Pagina